शुक्रवार, नोव्हेंबर 24, 2017
   
Text Size

एकच प्याला अंक तिसरा ( प्रवेश पहिला )

अंक तिसरा

प्रवेश पहिला


(स्थळ : सुधाकराचे घर. पात्रे- सिंधू मुलाला गोकर्णाने दूध पाजीत आहे. जवळ शरद्.)

सिंधू
: हे काय हे असं? दुधाशीसुध्दा दांडगाई अशी? झालं, लाथाडलंस गोकर्ण! धरू का चिमुकला कान एकदा? थांब बाळ, गाणं म्हणून तुला घास भरवते हं! ऐक नीट! गडबड केलीस तर नाही म्हणायची बरं का? आणखी घासाबरोबर दुधाचा एकएक घोटही घ्यावा लागेल.

(चाल- विडा घ्या हो नारायणा.)
घास घेरे तान्ह्या बाळा। गोविंदा गोपाळा।
भरवी यशोदामाई। सावळा नंदबाळ घेई॥ ध्रु.॥
घेई कोंडा-कणी त्रैलोक्याचा धणी।
विदुरावरीचा। पहिलावहिला घास॥ 1॥
पोहे मूठभरी। क्षीराब्धीच्या हरी।
मैत्र सुदामजीचा । आला दुसरा घास॥ 2॥
थाली एक्या देठी। घ्यावी जगजेठी।
द्रौपदीमाईचा। आला तिसरा घास॥ 3॥
उरल्या उष्टावळी। फळांच्या वनमाळी।
शबरीभिल्लिणीचा। घ्या हो चवथा घास॥ 4॥
टाकू ओवाळून। मुखचंद्रावरून।
गोविंदाग्रजाचा। उरलासुरला घास॥ 5॥

हं, चला, झालं बरं आता! झाली पुन्हा दांडगाईला सुरुवात?वन्सं, सांभाळा बाई तुमचं रत्न हे! तुमची माणसंच भारी अचपळ! नाही तर थांबा. हे बघा गीताबाई, बाळाला पाळण्यात नेऊन निजवा बरं!  (गीता येते.) हं, गीताबाईंना बघितल्याबरोबर लागला हसायला! गीताबाईंच्याबरोबर भटकायला सापडतंना इकडे तिकडे! (गीता मुलाला घेऊन जाते.) वन्सं, भाईला सकाळपासून दोन-तीन बोलावणी झाली. येतो येतो म्हणून म्हणतो, अजून का बरं येईना? वन्सं, मला आपलं भलतंच स्वप्न पडायला लागलं आहे.

शरद् : वहिनी, तुम्ही उगीच काळजी करता, झालं! कल्पनेला सुचतील त्या गोष्टी मनाला लावून घेत बसलं म्हणजे खाल्लेलं अन्नसुध्दा अंगी लागायचं नाही.

(राग: भीमपलास, ताल- त्रिवट. चाल- रे बलमा बलमा.)
छळिती या हृदया अदया। भ्रांत मनोरचना कालगुणा॥ ध्रु.॥
मातृजीवना झिजवुनि जगती। अंती घेती तयासह त्या निधना॥ 1॥

सिंधू : काही म्हणा, काही सांगा. माझ्या मनाचा आपला धीरच सुटल्यासारखा झाला आहे. भाईची तार मिळाल्या दिवसापासून उरात धडकी बसून जिवाला काळजी लागली आहे-

(राग- काफी- जिल्हा, ताल- त्रिवट. चाल- इतना संदेश वा.)
दहती बहू मना नाना कुशंका॥ ध्रु.॥
विपदा विकट घोर। निकटी विलोकी।
मन कंप घेत। गणिते ना विवेका॥ 1॥

पुढे वाचा: एकच प्याला अंक तिसरा (प्रवेश पहिला)